مشخصات : گياهى است از خانوادهء نعنا Labiatae ، چندساله و خيلى كوتاه ، بلندى آن 40 - 5 سانتيمتر است . برگهاى آن بيضى با دندانه‌هاى ريز و داراى دمبرگ است . گلهاى آن بنفش يا سفيد است كه در تابستان به صورت گروهى در انتهاى ساقه ظاهر مىشود . اين گياه در چمنزارهاى طبيعى در دامنه‌هاى سنگلاخ كوهستان در اروپا ، آسيا و آفريقاى شمالى انتشار دارد . در ايران در دامنه‌هاى البرز ، دماوند ، كرج ، درهء لار - مناطق شمالى ايران در گيلان ، در راه نصير محله به امامزاده اسحق در جنوب غربى رشت ، عمارلو ، كبوترچاك ، ايسپيلى ييلاق ، آستارا ، لاهيجان - در آذربايجان در يام - در اراك و تفرش و زرند - در مراتع مرطوب همدان به‌طور خودرو ديده مىشود . تركيب شيميايى : يك مادهء تلخ - اورسوليك‌اسيد - اسانس روغنى فرار ، اسانس‌دى . كامفور خواص درمانى : 1 - سى تا پنجاه گرم از آن را در يك ليتر آب جوش دم كنيد و هر صبح و ظهر و شب يك فنجان از آب صاف‌كردهء آن را بنوشيد . مدر و تونيك است ، مبّرد و خنك‌كننده است ، براى رفع گرماى كبد و كمك به گردش خون نافع است ، ضدعفونىكنندهء سينه‌اى است و سينه را نرم مىكند ، سرفه را تسكين مىدهد ، اسهال را قطع مىكند ، جراحت و آبسه‌ها را التيام مىبخشد ، براى رفع ورم ملتحمه و جوش و كورك و خنازير نافع است ، براى معالجه ورمها و رماتيسم و بيماريهاى كليه نافع است ، در درمان سوزاك مصرف مىشود ، تب را كاهش مىدهد و براى سرماخوردگى خوب